შეადგინა ვახტანგ ჯავახაძემ

ნუ გაგიკვირდებათ და, ამ წიგნში ასი შედევრი, ასიც – თითქმის შედევრი და 37 შედევრობის კანდიდატია დაბეჭდილი.

რომელი რომელია – თვითონ დაახარისხეთ.

შეიძლება, ამ წიგნში თქვენი რომელიმე შედევრი ვერ აღმოაჩინოთ და ესეც ნუ გაგიკვირდებათ: მავანს მღვდელი მოსწონს და მავანს –„ეფემერა“.

ქვეტექსტის იდუმალებით შენიღბული ლირიკული ერთეულები და- მალობანას გვეთამაშებიან და ათი წლის შემდეგ რომ შევადგინო ამავე ავტორის რჩეული, ალბათ განსხვავებულს წარმოგიდგენთ.

ზოგიერთ შედევრს გამომწვევი ისტორია აღმოაჩნდა და ამით მოიპოვა უპირატესობა, უმეტეს უმრავლესობას კი უხილავი კარნა- ხობდა 1915-1926 ბედნიერ წელიწადებში.

ამ შედევრების ავტორის ფერადი ნიღბოსანი პორტრეტი რეზო გაბრიაძემ დამიხატა ორი ათასწლეულის მიჯნაზე – 1999 წელს – და

„სასწაულის მნახველი“ მიწოდა.

ამ სასწაულს გალაკტიონი ერქვა და

ამ გალაკტიონმა 1944 წელს წიგნს მხოლოდ ავტორის სახელი დააწერა და

ეს გალაკტიონი ბავშვივით დატუქსეს: შენ ხომ აკაკი არა ხარო და

ამ გალაკტიონმა გააპროტესტა და აკაკისავე შაირი გაიმეორა: აკაკი არა ვარ, მაგრამ გალაკტიონი ვარ და თქვენ რომ გგონიათ, ის არ ვარო და

ამ გალაკტიონს ერთხელ უცნობმა ყმაწვილმა ერთი შედევრის ახსნა სთხოვა და გაოცებულმა ამ გალაკტიონმა ნაცნობ ქალბატონს შესჩივლა: რომ ვერ ავუხსენი, ისე გამიბრაზდა, თითქოს ვიცოდი და არ გავუმხილეო.

ჩვენც ისღა დაგვრჩენია, წავიკითხოთ „ოცნება, ნახაზი საგანთა უარით“ და მადლობა ვუთხრათ „უცნაურ ვარსკვლავზე დაბადებულ“ ამ უცნობს.

ვახტანგ ჯავახაძე